Mutlu gülüşlerin, keyifli anların dondurulduğu karelerde, olman gereken yerde yani yanımda boşluğun var hep. Öyle bir boşluk ki fotoğrafı dahi çekilebiliyor sen hesapla işte ötesini.
Makinemin objektifine sığdıramadığım her detayın için pişmanım. Senin yokluğunda bir zaman var olduğunu bana ispatlayacak delil olurlardı yapmış olsaydım. Dudağın, gözlerin, yüzün, boynun, ellerin hep olmalıydı kanıtlı ispatlı gözüm önünde. Şimdi kimin deklanşöre basmasıyla zamanın artık akmayacağı bir kareye sığdırılıyorsun acaba??